Τι πιστευω..

϶ϵ..Στο μονο που ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΥΠΟΚΛΙΝΩΜΑΙ ειναι ΣΤΑ ΠΡΟΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ και στους ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ - αυτους που θεωρουμε οτι η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ Ο ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ αξιζουν ολο μας τον ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ..϶ϵ


Η Επομενη μερα..


Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί...

Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση.

«Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός.

Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.


»Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν’ ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την πλησίασα και τη ρώτησα. Είστε από εδώ; Μάλιστα. Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς».

Και γράφει ο Κέστνερ. «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί».


Απαντά η γυναίκα.
«Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να ‘ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου».

Σωστά έγραψε ο Γερμανός, ότι «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση αυτή».

Λέμε εμείς. Ναι, στην Ελλάδα την ταλαιπωρημένη και απ’ όλους αδικημένη.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
Σωτήρα Αμμοχώστου
πηγή: http://hellenicrevenge.blogspot.com/2011/02/blog-post_1160.html

2 σχόλια:

  1. Ο γερμανικός "πολιτισμός":
    Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του Η Οδύσσειά μου γράφει για το Δίστομο:

    Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.

    Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ' οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά. Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο: θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες Ες.

    Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό. Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς.

    Μα να! Ένας παππούς στην άκρη του χωριού! Από θαύμα είχε καταφέρει να γλιτώσει τη σφαγή. Ήταν σ ο κ α ρ ι σ μ έ ν ο ς από τον τρόμο, με άδειο βλέμμα, τα λόγια του πλέον μη κατανοητά. Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: «Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε».

    Από μακριά μας πλησίασε διστακτικά μια γυναίκα. Μας αφηγήθηκε ότι ένας μικρός αριθμός χωρικών πρόλαβε να διαφύγει προτού ξεκινήσει η επίθεση. Μαζί με εκείνη αρχίσαμε να τους ψάχνουμε. Αφού ξεκινήσαμε οι τρεις μας, διαπιστώσαμε ότι [η γυναίκα] είχε πυροβοληθεί στο χέρι. Τη χειρουργήσαμε αμέσως με χειρουργό την Κλειώ. Ήταν το ταξίδι του μέλιτός μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και ο Ελληνικός Πολιτισμός

    Λίγον καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θα αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί από αντάρτες ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου. Σκέφτηκα ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματηρή εκδίκηση, πόσω μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα. Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.

    Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά, κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτυση. Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα. Μετά πρόσθεσε: «Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους. Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους». Σ' αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι έκλαιγα.
    Από το βιβλίο "Η Μαύρη Βίβλος της Αντίστασης"

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ατομικη επικοδομητικη κριτικη και η ενναλακτικες προτασεις ειναι απαραιτητες και ευπροσδεκτες, οταν ειδικα το ζητουμενο ειναι η γενικη καλυτερευση και βελτιωση ολων μας σαν μερη του συνολου!

ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΚΟΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΟ’Ι’ΔΗ-ΣΟΥΡΗ

Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως «κόμμα» ήθελεν είναι ο ακόλουθος: «Ομάς ανθρώπων ειδότων ν’ αναγινώσκωσι και ν’ ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι».

«Πολιτικόν δελτίον», Ασμοδαίος, 8.6.1875. Άπαντα, Β΄. Ερμής, 1978. 138.

Λόγια μεγάλων πολιτικών...

'Χρειαζόμαστε μία παγκόσμια διακυβέρνηση και την χρειαζόμαστε γρήγορα!'
Γιώργος Παπανδρέου

'Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ανέκαθεν φανατικός υποστηριχτής μία κοινωνίας πολυπολιτισμικής και πολυεθνικής'.
Κώστας Σκανδαλίδης

'Ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό’.
Γιώργος Βουλγαράκης

'Κανένας συμβιβασμός, καμία ανοχή στη διαφθορά...'
Κώστας Καραμανλής

'Η αγγλική θα διδάσκεται από την 1η Δημοτικού γιατί είναι εγωκεντρικό τα παιδιά να μαθαίνουν μόνο ελληνικά'.
Θάλεια Δραγώνα

‘Η αγγλική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη επίσημη γλώσσα της Ελλάδος’.
Άννα Διαμαντοπούλου

'Η ελληνική γλώσσα είναι μία μικρή γλώσσα'.
Θάλεια Δραγώνα

'H λέσχη Μπίλντερμπεργκ είναι απλά ένα think tank (δεξαμενή σκέψης).'
Άννα Διαμαντοπούλου

'Τα αρχαία ελληνικά είναι μία νεκρή γλώσσα'.
Θάλεια Δραγώνα

'Ναι στο σχέδιο ΑΝΑΝ για την Κύπρο'.
Γιώργος Παπανδρέου

'Η Ελλάδα και η Τουρκία θα συνεργάζονται για την παρουσίαση της ιστορίας στα σχολικά βιβλία'.
Γιώργος Παπανδρέου

'Στην Σμύρνη έγινε συνωστισμός. Ο ελληνισμός ποτέ δεν υπήρξε θύμα'.
Μαρία Ρεπούση

‘Ευχαριστώ τους Αμερικανούς (Ίμια)’.
Κώστας Σημίτης

'Θα πούμε στον ελληνικό λαό ότι την σημαία στα Ίμια την πήρε ο αέρας'.
Θεόδωρος Πάγκαλος

‘Αυτό το όνομα (Μακεδονία) σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει’.
Κωσταντίνος Μητσοτάκης

'Τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας θα περιορισθούν'.
Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα

http://mavroseolous.blogspot.com/

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΧΗ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ!

ΨΗΦΙΣΕ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ και ΟΧΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ..
ΜΗΝ ΔΙΑΙΩΝΙΖΕΙΣ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΝΝΗΣΕ..
ΨΗΦΙΣΕ ΣΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.. ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΥΠΗΚΟΟΣ!

Ειναι δυσκολο να εισαι πραγματικος ΠΟΛΙΤΗΣ.. ψηφοφορος ειναι ο οποιοσδηποτε ΥΠΗΚΟΟΣ!
Για να εισαι πολιτης απαιτηται ορθη ενημερωση, σκεψη και κριση, ενω σαν απλως υπηκοος ακολουθεις πισω απο ενα κοπαδι που σχεδον ποτε δεν βλεπεις ποιος πραγματικα το οδηγει και προς τα που παει..